Melattur Bhagavata Mela - Bharatam. R. Mahalingam and Murali Rangarajan

Bhagavata Mela is a regional temple theatre form presented through the medium of classical dance and classical music. This blend of theatre and dance has been performed for over five centuries. Throughout this time, one of the most unique aspects of Bhagavata Mela has been that all the roles – dancing, acting, singing etc. Bhagavata Mela has been performed only by men. In the earlier days, this was one of the very few avenues available for men to dance and has been a rich source of dance compositions, dance forms, musical compositions and unique rendering of ragas. Bhagavata Mela is also unique in that it is still performed not as a commercial enterprise but as a devotional prayer of surrender to the Lord Sri Lakshmi Narasimha.

Read More

Yaksha Gana: Kuchipudi and Bhagavata Mela - Pappu Venugopala Rao

Yakshagana (Narashimha)

Yaksha Gaana has been a term which is in vogue for nearly 550 years. This term has been used if I may say so ‘loosely’ by various writers, literary historians and critics. The Kuchipudi dance dramas were known as Yaksha Gaanas by the authors and lakshanakaras, similarly the dance dramas of Bhagavata Mela were also termed Yaksha Gaanas. Even the three operas of Thyagaraja Swamy, the Prahalada Bhakti Vijayam, Nauka Charitram and Sree SitaRama Vijayam were termed by many scholars as Yaksha Gaanas. The period of Nayak rulers of Tanjore was the high point when Yaksha Gaanas were written in hundreds by the kings themselves and their court poets and poetesses. The Harikathas authored by Harikatha Pitamaha in Andhra, Srimad Ajjada Adibhatla Narayana Das were entitled YakshaGaanas by himself. Do all these various works deserve this term? Let us see actually what the etymology of the word is, its origin, evolution, and how the term has become expanded in one way and contracted in another way.

Read More

మెలట్టూరు భాగవతమేళా మరియు ప్రహ్లాదచరిత్రము - డా. ఎన్.వి. దేవీప్రసాద్, విద్వాన్ ఎన్.శ్రీనివాసన్

భక్తిని బోధించే రామాయణం, భారతం, శ్రీమద్భాగవతం మొదలైన ఇతిహాస పురాణాలు ఆయా భాషల్లో మహాకవులచే కావ్యరూపంలో అనువదించబడినవి. వాటిని అందరూ అర్ధం చేసుకోవడం కష్టం. ఈ కథలను సామాన్య జనులకు కూడా అర్థమయ్యేలా సులభమైన శైలిలో దృశ్యంగా మలిస్తే పండిత పామరజనులందరూ భక్తిమంతులుగానూ, నీతిమంతులుగానూ అవుతారు. అందులోనూ సంగీత, నాట్యాలతో మేళవించి చక్కని సులభమైన సాహిత్యంతో అందిస్తే సర్వజనులూ ఆనందంతో పరవశులౌతూ భక్తిమార్గమందు ఆసక్తులౌతారు.

ఈ విధమైన లక్ష్యంతో రూపొందిన సాహిత్య సంగీత నాట్యముల మేళవింపు భాగవతమేళముగా ప్రసిద్ధి చెందింది. భగవద్భక్తిని ఏర్పరచే నాట్య, సంగీత ప్రక్రియ కాబట్టి దీనికి భాగవతమేళం అనీ, వీటిల్ని ప్రదర్శించే వారికి భాగవతులనీ పేరు. ఇవి ముఖ్యంగా దేవాలయాల్లో ప్రదర్శింపబడేవి. భాగవతమేళ నాట్యనాటకములు పండిత పామర భేదం లేకుండా సర్వజనులకీ భక్తిరసాస్వాదం కలిగించి దైవ చింతనను పెంపొందించేవి. ఇక్కడ రూపకము అనే అర్థంలో నాటకము అనే పదం వాడుకలోకి వచ్చింది.

Read More

ప్రహ్లాద చరిత్రము - కవికులతిలకం మెలట్టూరు వెంకటరామ శాస్త్రిగారు

దరువు - 26

పూర్వీకల్యాణి రాగము

మిశ్రతాళము

పల్లవి

దేవదేవ యిదే సమయమయ్యా - యీ స్తంభమున

ఆవహించి నన్ను బ్రోవుమయ్యా 

అనుపల్లవి

వేవేగమె కరుణజూడ వెడలుము కడువడిని యిపుడు ॥దేవ॥

 

చరణము

మ్రొక్కి నిన్ను శరణు జెంది నయ్యా

జడియకుమని గ్రక్కున నను గారవింపవయ్యా

రక్కసుడిటు నన్ను చాల కక్కసింప దలచెనయ్యా ॥దేవ॥

 

బూని నిన్ను దనుజుడడిగెనయ్యా

అణురేణు పూర్ణుడనుచు దెలిపియున్నానయ్యా

నే నాడిన మాటలెల్ల నిజము సేయ యిదిగో వేళ ॥దేవ॥

 

నీదు మహిమ తెలియనేరడయ్యా - రక్కసుడు

నిన్ను తనకు జూపమన్నాడయ్యా - యీ దనుజుని

తోను నేను యిట్లు పంతగించినాను ॥దేవ॥

 

భక్తుల కులదైవము నీవయ్యా - దీనులకు

పెద్ద ధనము నీవే గదవయ్యా

చిత్తము తళ్ళాడెనయ్యా శీఘ్రముగన్ రావలెయ్యా ॥దేవ॥

 

తల్లితండ్రి గురువు నీవయ్యా-నిజముగాను

తనకు తాపు ప్రాపు నీవయ్యా

అల కరిని గాచునటులే అమరగ నన్నాదరింప ॥దేవ॥

నా మొఱలకించి గావవయ్యా - శ్రీహరి

నిన్ను నమ్మితినిక చెయి విడువకు మయ్యా

తామసమిపుడేల అచ్యుతాబ్ధినిలయుడైన వరదా! ॥దేవ॥

Read More