குடவாயில் பாலசுப்ரமணியன்

"வரலாற்று எழுத்து ஒவ்வொரு ஐம்பது அண்டுகளில் மாறி வந்திருப்பதை நாம் தமிழ் வரலாற்று நூல்கள் கொண்டு அறியலாம். அந்த வகையில் இன்றைய வரலாற்றெழுத்தென்பது நுண்வரலாறு சார்ந்ததாகவே இருக்க முடியும்" என எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் ஒரு கட்டுரையில் குறிப்பிடுகிறார். வரலாறாய்வுலகில் பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட கருத்து இது.

நம் ஆரம்ப கால வரலாற்று ஆசிரியர்கள் (கே.ஏ. நீலகண்ட சாஸ்திரி, சி. மீனாட்சி, கே.கே. பிள்ளை போன்றவர்கள்) எழுதியது ஒட்டுமொத்த தமிழக/தென்னிந்திய வரலாற்றை. முதற்கட்ட வரலாற்றாய்வில் அதற்கான தேவையிருந்தது. நமக்கு நவீன யுகம் தோன்றும் முன் முறையான வரலாற்று பதிவுகள் என எதுவும் கிடையாது. ஜே.ஹெச். நெல்சன், கால்டுவெல் போன்ற ஆங்கிலேயர்கள் எழுதிய வரலாற்று ஆவணங்கள் தவிர. எனவே நம் வரலாற்றை ஒட்டுமொத்தமாக ஆவணப்படுத்த நாம் எழுதும் தேவையிருந்தது. 

கங்கைகொண்ட சோழபுரத்து நிசும்பசூதனி

1

வரலாற்றில் விருப்பம் கொண்டவர்கள், குறிப்பாக சோழ வரலாற்றில் முனைப்பு காட்டுபவர்கள் திரு. குடவாயில் பாலசுப்ரமணியன் அவர்கள் ஆக்கங்களைத் தவிர்த்து கடந்து செல்ல இயலாது. அவ்வகையில் அவரது படைப்புகள் சோழ வரலாற்றைச் சுற்றி அமைந்துள்ளது. தமிழகத் தொல்லியல்துறையில் திரு. நாகசாமி அவர்கள் இயக்குநராக பணியைத் தொடங்கிய முதல் பத்தாண்டுகளில் குறிப்பிடக்கூடிய வகையில் வரலாறு, தொல்லியல் தொடர்பானப் பணிகள் தீவிரம் கொண்டன. பணிநிறைவடையும் காலத்தின் பின் பத்தாண்டுகளில் பல வரலாற்று அறிஞர்கள் தமிழக வரலாறு தொல்லியல் தளத்தில் இயங்கினர். குடவாயில் திரு. நாகசாமி அவர்களைத் தன் குருவாக வரித்துக்கொண்டவர்.

வரலாறும் கற்பனைகளும்

சுமார் பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன், பொன்னியின் செல்வன் நாவல் படித்து முடித்து, ஆர்குட் கம்யூனிட்டி வலைத்தளம் மற்றும் அது தொடர்பான குழுக்களில் கற்பனையில் திரிந்த காலம் அது. ஒருநாள் பொன்னியின் செல்வன் வாசகர்கள் தஞ்சையில் குழுமினோம். அப்போது அந்நிகழ்வில் சிறப்பு அழைப்பாளராக முதுமுனைவர். திரு.குடவாயில்.பாலசுப்ரமணியன் கலந்து கொள்கிறார் என அப்போது தெரிவித்தார்கள், அதற்கு முன் அவரை கேள்விப்பட்டதில்லை, யாரோ ஒருவர் தலைமையேற்கிறார், நாமும் செல்வோம் என்ற அளவிலேயே எனது புரிதல் இருந்தது. கோவிலின் தென்புறவாயிலின் சுற்றுச்சுவர் அருகில் குடவாயில் பேச ஆரம்பித்தார். பேச ஆரம்பித்தார் என்பதனை தாண்டி, பொன்னியின் செல்வனில் வரும் நந்தினி முதல் பினாகபாணி வரையிலும் அவர் உடைத்து எறிந்த கற்பனை பாத்திரங்கள் ஏராளம். அவர் பேசப்பேச எது கற்பனை எது வரலாறு என்ற சித்திரம் எங்களுக்குள் இயல்பாக எழுந்து வந்தது. அவரைத்தவிர வேறு யார் அன்று இதை விளக்கியிருந்தாலும் ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலை வாய்த்திருக்குமா என்பது சந்தேகமே. பின்னர் கல்வெட்டுகளிலிருந்து “வல்லவரையன் வந்தியத்தேவன்”, “ஆழ்வார் பராந்தகன் குந்தவை”, “லோகமாதேவி”, “கிருஷ்ணன் ராமன்”, “சிவபாதசேகரன்”, “வாழைப்பழ பிள்ளையார்”, தஞ்சைக்கோவில் கல்லெழுத்து எழுதிய, ‘'ரவிபாளூர்” என அவர் வாசித்து காட்ட, அப்படியொரு பிரமிப்பு.

சோழப் பேரரசர்கள் தஞ்சாவூரைக் கைப்பற்றி அதை ஒரு பெருந்தலைநகராக்கி, சோழ சாம்ராஜ்யத்தை நிறுவுவதற்கும் முன்னர், இப்பகுதியில் பெரும் தலைநகராகத் திகழ்ந்தது "நந்திபுரம்" என்னும் நகர். சோழப் பேரரசு நிறுவிய பிறகு கூட இரண்டு மூன்று நூற்றாண்டுகள் மிகச் சிறந்த நகராகத் திகழ்ந்தது இவ்வூர். பின்னர் அது இருந்த இடமே தெரியாமல் மறைந்து போயிற்று. ஆதலின் ஆராய்ச்சியாளர்கள் தலைநகராகத் திகழ்ந்த நந்திபுரம் எது?, எங்கிருக்கிறது? என்று ஆய்வு செய்து பழையாறைக்கு அருகில் இப்பொழுது 'நாதன் கோயில்' என்று அழைக்கப்பெறும் ஊர்தான் நந்திபுரம் என்று முடிவுக்கு வந்தனர். அதையே எல்லோரும் இதுகாறும் ஏற்று வந்துள்ளனர். 

இன்னறு நீர்கங்கை யாறேங்கள் யாறே;

இங்கிதன் மாண்பிற் கெதிரெது வேறே.

 -சுப்பிரமணிய பாரதி

1) கங்கை: தொன்மம் முதல் நவீன காலம் வரை

பாரம்பரிய இந்திய மனங்களுக்கு, இமையமலைத்தொடர் என்பது கைலாயம். சிவன் வாழும் இடம். இமையத்தின் ஒவ்வொரு சிகரமும் சிவலிங்கமே. இமையம் என்பது அந்த சிவனேதான். சிவனின் பெயர்களில் ஒன்று, கங்கைவார் சடையன். தனது ஜாடாமுடிக்குள் வைத்து கங்கையைக் கட்டியவன். விண்ணுலகில் இருந்து கங்கை மண்ணுலகு வீழும்போது அதன் வேகத்தில் பூமி சிதறிவிடாதிருக்க, சிவன் அந்த ஆகாய கங்கையை தனது ஜாடாமுடிக்குள் சிறைப்படுத்தி, மண்ணுலகுக்கு எந்த அளவு தேவையோ அந்த அளவு மட்டும் கங்கையை கசிய விட்டார் என்பது தொன்மக் கதை.

-காரைக்கால் அம்மையார் 

-அப்பர் 

மனித குல வரலாற்றை திரும்பிப் பார்த்தால் அனைத்து நாகரிகங்களுமே தாளத்தை உணர்ந்திருப்பதை கண்டுகொள்ளலாம். மண்ணைக் கொண்டு பாண்டம் செய்யும் பொழுதே அதிலிருந்து பிறக்கும் ஓசையை கூர்கின்றனர். துந்துபி என்ற தாளக்கருவியை ரிக் வேதம் குறிப்பிடுகிறது. தோலால் கட்டப்பட்டு இயக்கப் படும் அவனத்த வாத்தியங்களைப் பற்றிய குறிப்பை பரதரின் நாட்டிய சாத்திரத்தில் இருந்து காண்கிறோம். தமிழ் நிலங்களில் மட்டுமே முப்பது வகையான தோற்கருவிகள் வழங்கி வந்தன என்பதை அடியார்க்கு நல்லாரின் சிலப்பதிகார உரையிலிருந்து அறியலாம். 

"திருவாரூர்ப் பிறந்தார்கள் எல்லோர்க்கும் அடியேன்" என்ற தம்பிரான் தோழர் சுந்தரர் சொல்லால் உந்தப்பட்டு, ஆரூர் அமர்ந்த அரசனை, தியாகராஜனை நேரில் காண காதல் கொண்டிருந்தேன். அப்படியான சூழலில் திருவாரூர் கோவில் பற்றி அறிந்த கொள்ளத் தேடியபொழுது கிடைத்ததே இந்த "திருவாரூர்த் திருக்கோவில்" என்னும் ஆவணம். வரலாற்றுத் தளத்தில் பயணிக்கும் எவரும், இந்த நூலாசிரியரான திரு குடவாயில் பாலசுப்பிரமணியன் அவர்களை அறியாதவர் இல்லை என்றே சொல்லலாம். ஆய்வு நோக்கில் திரு குடவாயில் பாலசுப்பிரமணியனின் இந்தப் படைப்பு ஆரூர்க் கோவிலின் விலைமதிப்பில்லா ஆவணம். இந்த நூல் மூலம் ஆசிரியர் வழியிலே பயணித்து ஆரூர்த் தியாகராஜரை அறிந்து கொள்வோம். 

நிலவுடன் எந்நேரமும் விளையாட வேண்டும் என்ற ஆசையுடன் ஒர் கந்தர்வன் கடவுளை நோக்கி தவமிருந்தான். அவன் தவத்திற்கு இறங்கிய கடவுள் அவனை மலை உச்சியில் உள்ள சுனையில் மீனாய் படைத்தார். அச்சுனையில் விழும் நிலவின் பிம்பத்துடன் அவன் காலம் முழுவதும் நீந்திக் களித்தான். அது போலத்தான் குடவாயிலின் புத்தங்கள் எனக்கு.

குடவாயில் பாலசுப்ரமணியன் அவர்களின் கட்டுரைகள் குறித்த சிறு நூல் பனை உறை தெய்வம். இந்த தொகுப்பு கோயில் கட்டிடக்கலை, சிற்பவியல், பக்தி இலக்கியங்கள் சார்ந்த 25 கட்டுரைகள் அடங்கியது.

குடவாயில் பாலசுப்ரமணியன் அவர்களின் ஆய்வு அணுகுமுறை மூன்று சரடுகளால் ஆனது. சிற்பவியல் பின்புலம் கொண்ட ஆய்வறிஞராக ஒவ்வொரு ஆய்வு முடிவிலும் சிற்பங்களில் அமைப்பை முக்கிய சான்றாக கொள்கிறார். சிற்பவியலுடன் கல்வெட்டுகள் மற்றும் செப்பேடுகள், பக்தி இலக்கிய சான்றுகள் என்று மூன்று சரடையும் இணைத்து தனது ஆய்வுகளை முன் மொழிகிறார்.

ஆய்வாளர் குடவாயில் பாலசுப்ரமணியன் எழுதிய கலையியல் ரசனைக் கட்டுரைகள் என்ற புத்தகத்தில் மொத்தம் 30 கட்டுரைகள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. அவற்றை கீழ்வருமாறு நாம் வகைப்படுத்தி கொள்ளலாம்.

1. சிற்பங்களை கவிதைகள், புராணங்கள் வழியாக விளக்கும் கட்டுரைகள்

2. தமிழகத்தின் பண்பாட்டு அடையாளங்கள் (உ.தா: தலைக்கோலி, இட்டிகை)

1.சிற்பங்களை கவிதைகள், புராணங்கள் வழியாக விளக்கும் கட்டுரைகள்:

தமிழகத்தில் பொதுவாக சிற்பங்களைப் பார்பவர்களை இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கலாம். ஒன்று அதனை பொம்மை என்ற அளவில் கடந்து போதல். (ஆபாசம், வீண்வேலை எல்லாம் இதில் சேரும்). இரண்டாவது வகையினர் முழுக்க பக்தி சார்ந்தவர்கள். இவை இரண்டிலும் சேராது அது என்ன என்று தெரிந்து கொள்ள விரும்பும் ஒரு சிறு பிரிவினரும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். அவர்கள் சிற்பங்களைப் பார்த்து புரிந்துகொள்ள இந்த புத்தகம் பெரிய உதவியாக இருக்கிறது.