விக்னேஷ் ஹரிஹரன்

பொதுவாக கர்நாடகம் என்று அழைக்கப்படும் இந்தியாவின் கன்னட மொழி பேசும் பிராந்தியங்களில் யக்ஷகானா எனும் வளமான நாடக வடிவம் வழங்கி வருகிறது. முற்காலங்களில் இந்த நாடக வடிவம் “பாகவதார ஆட்டா” என்றோ, “தசாவதார ஆட்டா” என்றோ, எளிமையாக “பயலாட்டா” என்றோ அழைக்கப்பட்டது. கன்னடத்தில் “ஆட்டா” என்றால் கூத்து என்று பொருள். தொடக்க காலத்தில் கிருஷ்ணரின் கதைகளை நிகழ்த்த பயன்படுத்தப்பட்டதால் "பாகவதார ஆட்டா" என்றும் பின்னர் விஷ்ணுவின் தசாவதார கதைகளை நிகழ்த்த பயன்படுத்தப்பட்டதால் "தசாவதார ஆட்டா" என்றும் அழைக்கப்பட்டது. திறந்த வெளிகளில் நிகழ்த்தப்படுவதால் “பயலாட்டா” என்ற பெயராலும் அழைக்கப்பட்டது. யக்ஷகானா என்ற பெயர் அந்நாடகத்தின் பின்னணியில் இசைக்கப்படும் பிரத்தியேகமான இசையின் காரணமாக உருவானது. மிகப் பழமையான இவ்விசைவடிவம் குறித்த குறிப்புகள் பத்தாம் நூற்றாண்டிலும் பன்னிரெண்டாம் நூற்றாண்டிலும் எழுதப்பட்ட கன்னட இலக்கியங்களில் காணக்கிடைக்கின்றன. 1189இல் இயற்றப்பட்ட சந்திரப்பிரப புராணத்திலேயே இவ்விசை வடிவம் குறித்த குறிப்புகள் கிடைக்கின்றன. நாகசந்திரர் 1105இல் இயற்றிய மல்லிந்த புராணத்திலும் "யக்ஷகானம் தாமரையில் வீற்றிருக்கும் லக்ஷ்மி தேவிக்குப் பிரியமானது" என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. பதினாறாம் நூற்றாண்டில் கவி ரத்னாகர் வர்னி "யக்கல கானத்தை" குறித்து தனது "பாரதேஷ வைபவ"த்தில் குறிப்பிடுகிறார். தென்கனரா பகுதியைச் சேர்ந்த ரத்னாகர வர்னியின் குறிப்புகளில் யக்கலகானம் இடம் பெறுவதிலிருந்தே யக்ஷகானம் கர்நாடக பகுதியெங்கும் பரவியிருந்ததை அறியமுடிகிறது.