''மனிதர்களை வைத்து தெய்வங்கள் விளையாடுகின்றன என்றால் தெய்வங்களை வைத்து மனிதர்கள் விளையாடமுடியாதா என்ன? இரு விளையாட்டுகளும் நடந்துகொண்டேதான் இருக்கின்றன. ஒன்றை ஒன்று ஆடி போல பெருக்கிக்கொள்கின்றன. அலகிலா ஆடலுடையது தெய்வம். தன்னை வைத்து ஆடும்படியும் மானுடனை ஆட்டிவைக்கிறது.”
இவ்வாறு முடிகிறது குமரித்துறைவி நாவலுக்கு ஜெயமோகன் எழுதிய சிறு முன்னுரை.
